Η αγάπη Ιανουαρίου 23, 2008

Τί είναι η αγάπη; Έμαθα από μικρός αν ήθελα εξήγηση μιας ορολογίας να ανοίγω το λεξικό. Και το ‘κανα και σε αυτήν την περίπτωση, από περιέργεια περισσότερο. “Ένα έντονο συναίσθημα βαθίας τρυφερής σύνδεσης”.
Δεν μπορεί να το περιγράψει ούτε το λεξικό ακριβώς. Και αν ρωτήσω 100 από σας, θα πάρω 100 διαφορετικές απαντήσεις.
Γιατί όμως; Το περίεργο [...]

Εμείς και αυτές Ιανουαρίου 22, 2008

Είμαστε τις προάλλες με ένα φίλο σε ένα μπαρ. Πίναμε και συζητούσαμε διάφορα, γελούσαμε με τα πάθη μας. Σε μια στιγμή, γυρνάει ο Χ. και βλέπει δύο κοπέλλες που κάθονταν μόνες τους.
- Ρε Ρίκκο, πάμε να καθήσουμε μαζί τους;
- Με αυτές; Τι δουλειά έχουμε εμείς μ’ αυτές ρε;
- Μου άρεσε η δεξιά, άντε κουνήσου!!
- Τέλοσπάντων.
Πάμε [...]

Οι δύο Ιανουαρίου 21, 2008

- Με ποιόν θα πας έξω στις 14;
- Με κανένα… Γιατί;
- Α πολύ ωράια.
- Ωραία;
- Ναι, για να έχω περισσότερες ευκαιρίες, για την ευκαρία μου.
- Ποια ευκαιρία σου;
- Την ευκαιρία μου μαζί σου.
- Μαζί μου; Τι την θες;
- Άμα μου την δώσεις, θα σου δείξω.
- Ωραία λοιπόν, την έχεις.
- Θα σε πάρω τηλέφωνο.
Του την έδωσε. [...]

Η σκέψη Ιανουαρίου 20, 2008

Ήμουν στο δρόμο για το σινεμά, και περπατούσα σκυφτός, λίγο πίσω απ’ την παρέα. Την σκεφτόμουνα. Άραγε να ‘ναι σπίτι; Να είναι μόνη της και να θέλει κάποιο να μιλήσει; Δεν έπρεπε να ‘ρθω απόψε, ίσως να θέλει να μου μιλήσει, όπως τις άλλες φορές. Ίσως…
Άσε βρε, τέτοια κοπέλα σαν κι αυτή σίγουρα κάποιον θα [...]

Μεταμεσονύκτιες καταθλήψεις Ιανουαρίου 19, 2008

Λυπάμε λίγο που ξεκινώ έτσι. Συνήθως προτημώ να κρατώ το κλαψούρισμα στον εαυτό μου, έτσι για να φαίνομαι άντρας έξω ή έστω ανέσθητος. Τώρα δε με ξέρει κανείς, οπόταν ας τα πω.
Τέλοσπάντων. Απόψε με έχει πιάσει το παράπονο. Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο δηλαδή.
Νιώθω μεγάλη μοναξιά, και ας μην είμαι μόνος. Μ’ έχουνε πιάσει στα κρυφά [...]